Elder Croese West Indies 2008-2010

Beste allemaal,

We hebben een geweldige week gehad.

Ik heb niet veel tijd om te e-mailen,want vandaag is het Pagwua in Suriname. Pagwua is een hindoestaanse feestdag maar ook een nationale feestdag hier in Suriname en daarom zijn alle winkels dicht en rijden er geen bussen naar de stad waar de cybers wel open zijn. Dus zitten we nu even bij elder en zuster Dirkmaat thuis te e-mailen, maar de internet verbinding is sloom en er is maar één computer, dus neemt het extra veel tijd om allebei te e-mailen.

Maar eerst het grote nieuws, afgelopen vrijdag hebben we weer overplaatsing telefoontjes gehad en ook al had ik verwacht dat er bij ons niets zou veranderen, deze keer gebeurt dat wel. Elder Bell gaat helaas naar een ander gebied toe. Dit is wel erg jammer want alles ging net een beetje op rolletjes. Zijn Nederlands is ondertussen al aardig goed en dan moet hij alweer weg en dat zo snel al. Maar de nieuwe collega die ik zal krijgen zal ook wel leuk zijn want dat zal Elder Baantjer zijn, waar ik samen meer naar de zending ben gereisd. Tot nu toe heb ik nooit echt meer dan een halve dag met hem samen gewerkt, maar nu, als alles loopt zoals het er nu uit ziet, zullen we in ieder geval zes weken samenwerken in Koewarasan, waar hij vorig jaar gediend heeft toen ik weg ging. Dus dat is wel gezellig, want hij kent de mensen hier dus ook al heel goed.

Voor de rest hadden we gisteren echt een leuke ervaring. We zijn een meneer aan het onderwijzen en om te zeggen dat hij een beetje simpel is, zou een understatement zijn. Maar hij is erg aardig en erg enthousiast en leest ondertussen iedere dag in het Boek van Mormon. Gisteren, toen we met hem lazen uit 1 Nephi 8, waar Lehi van de vrucht van de boom des levens neemt en het met anderen wilt delen, vroeg ik wie hij nog meer kon, waar we deze boodschap mee konden delen. Ik moest mijn vraag daarna nog 3 keer anders stellen en toen begreep hij het nog niet. Toen zei Elder Bell, welke vriend van je kunnen we gaan? En hij begreep het meteen en zei, wel aan de over kant van de straat daar woont een vriend van me. Jullie kunnen hem ook wel bezoeken.

Wij na de les naar die vriend toe. Het leek wel of hij op ons aan het wachten was. Hij zat daar alleen in zijn garage toen we kwamen aan fietsen. Hij zei gelijk dat we binnen mochten komen en haalde er twee stoelen bij. Hij vertelden ons dat hij dacht dat we twee engelen waren want hij ging al naar een kerk, maar hij is in een nogal moeilijk periode van zijn leven en denkt dat het allemaal geen zin meer heeft om Christus te volgen en dat hij zijn geloof een beetje aan het kwijt raken was. Hij vroeg ons of wij hem daarmee konden helpen. En natuurlijk kunnen wij dat! Zo zie je maar weer, iedereen kent wel iemand die bereid is om het evangelie aan te nemen. We hoeven het alleen maar te vragen, ook al moet je het 4 of 5 keer vragen.

Toen we klaar waren met de les wou hij dat we vanavond gelijk terug kwamen om meer met hem erover te spreken en ook een Boek van Mormon voor hem mee te nemen.

Groetjes en veel succes.

Ik houd veel van jullie allemaal.

Elder Croese  - saranan fasi

ps. saranan fasi (uitspraak :saaraanan fassie) betekend " op zijn Surinaams"

Beste allemaal,
We hebben weer een fantastische week gehad hier in dit warme en zonnige land.

Afgelopen week heb ik weer de gelegenheid gehad om op uitwisseling te gaan. Dit keer met elder Lake onze districtsleider. Dit was erg leuk want we hebben niet alleen veel plezier en een leuke tijd gehad, maar ik heb ook weer vele nieuwe dingen geleerd. Elder Lake is echt een geweldige zendeling. Een kleine energie bal net zoals elder Riding. Eén van de leuke dingen die we hadden, is dat we één van onze nieuwe onderzoekers voor de tweede keer bezochten en hun onderwezen. We hadden echt een goede les over het Boek van Mormon. Wat geweldig was, is dat Jenny, de jongste van de twee zussen die hun Boek van Mormon deze paar dagen bij zich had, er veel uit had gelezen en er erg enthousiast over was. Ze legde haar oudere zus uit hoe Moroni aan Joseph Smith was verschenen en hoe Lehi met zijn gezin vanuit Jeruzalem weg moesten gaan omdat God hem dat in een visioen had verteld, omdat de joden hem dood wilde maken. Het was echt geweldig om te zien hoe enthousiast ze was over het Boek van Mormon. Nu haar zus ook haar eigen exemplaar heeft, lezen ze er allebei iedere dag veel in. We hebben ze uitgedaagd om het Boek van Mormon voor hun doop door te lezen en ze zijn er vol goede moed aan begonnen. De doopdatum die we in eerste instantie gezet hadden met ze is 13 maart, maar omdat ze nog niet naar de kerk zijn geweest zal dat misschien uitgesteld moeten worden, maar dat gaat allemaal wel goed komen.

Ook hebben we Janerino deze week even figuurlijk bij zijn kraag gegrepen en weer een paar keer met hem kunnen zitten. Dit heeft ook zijn vruchten afgeworpen. Hij is langzaam maar zeker echt onderdeel van de gemeente aan het worden. Afgelopen zondag is hij geroepen als assistent administrateur en hij heeft als doel gesteld om het Boek van Mormon binnen twee maanden uit de lezen (ongeveer 10 pagina’s per dag). Vanavond hebben we een les gepland samen met zijn zwager die meer over de kerk wou weten.
Dus dat word allemaal geweldig en het belooft om deze week ook weer een goede week te worden. Oké, dat was het dan weer.
Groetjes,
Elder Croese - Saranan fasi !

De eerste paar dagen van deze week was elder Bell een beetje ziek. Hij had wat koorts en zijn maag was erg van slag, waardoor we de eerste drie dagen van de week bijna niet hebben kunnen werken. Maar ja, ik heb wel de nodige reparaties aan de fietsen kunnen maken, zodat ze er weer een tijdje tegen kunnen.

Maar toen later in de week ging eerst elder Bell zijn achter buitenband kapot en toen op zondag scheurde die van mij, precies toen we naar de kerk wilden vertrekken. Maar ja, die zijn ook weer vervangen dus dat geeft nu ook geen hoofdpijn meer.

Voor de rest hebben we de rest van de week weer hard gewerkt. Het is leuk, we zijn nu hier in de zending begonnen met een systeem waar we het Boek van Mormon niet meer gelijk weggeven, maar uitlenen met 50 schriftteksten die er in gemarkeerd zijn. Wanneer mensen het ook echt werkelijk lezen dan mogen ze het houden of krijgen ze een ongemerkt boek. Lezen ze het niet dan nemen we het boek weer terug en gaan we naar mensen die wel willen luisteren en werken i.p.v. van alleen maar luisteren. Zoals Jacobus ons ook uitlegt, geloof zonder werken is dood, en het is ons dan ook van geen nut. Dus als mensen alleen maar willen luisteren en het niet in hun leven willen toepassen, kunnen we de kostbare tijd van de Heer beter besteden aan hen die wel tot hem willen komen en van zijn rust willen ontvangen.

We hebben de afgelopen week wat problemen gehad met Janerino. Hij heeft nu een vriendin en die wil natuurlijk niets van geloof afweten (het is alsof de duvel er mee speelt, wat hij ook doet) en dat maakt Janerino een beetje onzeker over de keuzes die hij heeft gemaakt en over het volgen van onze Heiland en voorbeeld Jezus Christus. Hij was de laatste week ook moeilijk te bereiken, dus daar moeten we deze week hard achteraan  gaan en hem aan moedigen en onderwijzen voor er iets mis gaat.  Juist deze eerste tijd, vlak na de doop, heeft Satan nog zoveel macht om er tussen te komen omdat de pas gedoopte overal nog aan moet wennen.

Tot slot zal ik maar sluiten met mijn getuigenis en dan is de tijd weer op voor vandaag.

Ik wil dat iedereen weet dat God onze Hemelse Vader is en dat Hij onvoorstelbaar veel van hen houd. Alles in de wereld getuigd van dat feit. De wereld zelf, die zo perfect voor ons geschapen is, de planten, de dieren en in het bijzonder de mensen zelf. De profeten die God heeft gestuurd en nog steeds stuurt, het priesterschap, zijn kerk, de schriften en in het bijzonder het Boek van Mormon en het feit dat God zijn kerk steeds weer op aarde heeft teruggebracht en dit laatst heeft gedaan door de profeet Joseph Smith, dit alles en nog veel meer getuigen van het feit dat God van de mensen houd.

Ik weet dit voor mijzelf omdat ik dit meerdere keren in mij hart heb gevoeld. Ik heb gevoeld hoe God, door zijn Heilige Geest, mij in mijn hart laat voelen en weten dat Hij van zijn kinderen houd en dat zijn schriften waar zijn. Dat het Boek van Mormon een boek van God is en dat vandaag zijn kerk nog steeds door een profeet word geleid, namelijk Thomas S. Monson.

Groetjes

Elder Croese

Afgelopen week was weer geweldig.

We hadden op dinsdag zoneconferentie en dit was natuurlijk weer geweldig. Iedere zoneconferentie weer is het zo'n bijzondere ervaring om met z’n allen meer over het evangelie te leren. Het is een beetje te vergelijken met de school der profeten. We zitten tijdens een gedeelte van de zoneconferentie met z’n allen te praten over een onderwerp, met de zendingspresident als gespreksleider, en iedereen draagt bij, over het onderwerp, naar de Geest ingeeft en zo leren we allemaal nieuwe dingen. Het is echt een geweldige ervaring, iedere keer weer. Tijdens de zoneconferentie vergadering deelde president Gamiette een bijzonder insight over hoe het in het Boek van Mormon geschreven staat dat er niemand naar het Amerikaanse continent word gebracht, tenzij het door de hand van God gebeurt. Dit geld ook voor de mensen die wij nu mogen bedienen, waar ze ook vandaan zijn gekomen en op wat voor manier ze hier ook zijn gebracht. Daarna deelde hij met ons hoe wij allemaal in het voorbestaan al toegezegd hadden om deze mensen, hier in deze tijd, te dienen. Door onze roeping nu, hier in dit leven, te aanvaarden hebben we God beloofd om alles te doen wat we kunnen om dat ook waar te maken. Daarom moeten we er nu erg hard aan werken.

Op woensdag hadden we interviews met president Gamiette en dat was natuurlijk weer een geweldige ervaring. Ik heb weer veel van hem mogen leren en nu zal ik er aan werken om het in mijn leven toe te passen. Ook deelde hij met mij dat er een geweldige symboliek van de verzoening zit in het verhaal van de exodus van Israël, onder leiding van Mozes, door de Rode Zee. Dit was echt een geweldig inzicht, wat mijn verstand weer iets meer heeft verruimd en mijn begrip van het plan van God heeft vergroot.

Gisterenavond zijn we met alle zendelingen naar het huis van de Amerikaanse ambassadeur geweest. Daar hebben we, samen met wat andere Amerikanen in Suriname, de Super Bowl gekeken (één of andere grote Amerikaanse Football wedstrijd). Het enthousiasme van de Amerikanen daarover is een beetje vergelijkbaar met wat je hebt in Nederland als Nederland in het WK of Ek speelt. Dat was dus wel een grappige ervaring. Het eten en drinken was in ieder geval ook lekker, dus we hebben wel een leuke avond gehad.

Voor de rest gaat het rustig met het werk. We bidden hard en werken hard om het werk weer verder vooruit te laten gaan. We hebben gelukkig afgelopen week weer wat hulp van de leden gehad. Het gaat nog steeds geweldig met J. en de onderzoekers die we onderwijzen.

Het is echt een geweldige zegen om in de dienst van de Heer te mogen zijn. Ik weet met heel mijn hart dat dit werk waar is en dagelijks kan ik weer voelen hoe God dit tot mij en mijn onderzoekers bevestigd door zijn Geest.

Ik houd heel veel van jullie en ik spreek jullie volgende week weer.

Bye,

Elder Croese